سعدی-گلستان باب هفتم در تاثیر تربیت
حکایت 19
بزرگی را پرسیدم در معنی این حدیث که : اَعدا عدوِّک نَفسُک الَّتی بینَ جَنبیک (1) گفت : به حکم آن که هرآن دشمنی را که با وی احسان کنی دوست گردد مگر نفس را ، که چندان که مدارا بیش کنی ، مخالفت زیادت کند .
فرشته خوی شود آدمی به کم خوردن
وگر خورد چو بهایم ، بیوفتد چو جماد
مراد هر که برآری مطیع امر تو گشت
خلاف نفس که فرمان دهد چو یافت مراد
واژگان دشوار : 1-ترجمه : دشمن ترین دشمنان برای تو نفسی است که تو آن را در آغوش داری .
