چه اعماق سادهای
چه سادگیِ عمیقی
نشستن میان درختان
و هم نفس شدن با آنها
در زمزمهی وزش باد و نسیم
چگونه به آنانی اطمینان کنم
که آسمان را با بهشت می آلایند
و زمین را با جهنم
خوب ، انسان ها
من جزئی از شمایانم
و پسرم نیز
اما هیچیک از ما
دروغ بزرگ غمانگیزتان را
باور نمی کنیم .
“برگردان : بهناز بیرون راه “
واژگان کلیدی : اشعار،نمونه شعر،شاعر،شعرهای،شعری از،یک شعر از،شعرهای ترجمه شده به فارسی،سروده های برگردان به پارسی،گرگوري كورسو،گریگوری،شاعر آمریکایی،کشور آمریکا،ایالات متحده.
Gregory Corso،poems،quotes
