جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

وفایی مهابادی – غزل شماره 48

جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

از بهر وفایی چه خوش افتاده به دام

یک پشت، دو هفت گردن و یازده رو

دو چار سر و دو شش قدم و هفت اندام

دو شهپر و سیزده دم و شش منقار

نُه ناخن هم چو خنجر و شازده نام

سه اختر و یک پاره مه و چار هلال

با پنج دُر و ده صدفش، بود به کام

ای دوست! اگر این مرغ تو دانستی چیست

این مرغ “وفایی” ز وفا باد حرام

 

نویسندگان :
نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

نوشته های مرتبط
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها