ورود-ثبت نام

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

وفایی مهابادی – غزل شماره 42

مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

پگاه آن که ستاره روان شود سحر آمد

چنان که گل شکفد سرو بالا از اثر ابر

ز گریه ام صنم من به خنده جلوه گر آمد

که هان مرغ “وفایی” شب فراق سرآمد

تو را مراد برآمد که آفتاب برآمد

 

نویسندگان :

نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها