وحشی باقی- غزل شماره 173
در اوّلِ عشق و جنون، آهم ز گردون بگذرد
آغازِ کردم اینچنین، انجام آن چون بگذرد
لیلی که شد مجنون ازو دور از خرد صد مرحله
کو تا ز عشق رویِ تو، صد ره ز مجنون بگذرد
ای آنکه پرسی حال من وه چون بود حال کسی
کز دیده هر دم بر رخش صد جدول خون بگذرد
از دل برآید شعله‌ای کاتش به عالم در زند
هر گه که در خاطر مرا آن جامه گلگون بگذرد
وحشی که شد گوهرفشان در وصف عقد گوهرش
نبود عجب کز نظم او از درّ مکنون بگذرد