بس جور کز آن غمزه ی زیبات کشند

مهستی گنجوی – رباعی شماره 87

بس جور کز آن غمزه ی زیبات کشند

بس درد کز آن قامت رعنات کشند

بر نطع وفا بیار شطرنج مراد

آخر روزی به خانه ی مات کشند

نوشته‌های مرتبط

در دام غم تو خسته ای نیست چو من

ادامه نوشته »

هر شب ز غمت تازه عذابی بینم

ادامه نوشته »

نی مردم سجاده و نی مرد گلیم

ادامه نوشته »

چون باد که هر زمان ز سویی بجهد

ادامه نوشته »

دی خوش پسری بدیدم از سرّاجان

ادامه نوشته »

گر من به مثل هزار جان داشتمی

ادامه نوشته »