ترکم سوی آماجگه آمد سرمست

مهستی گنجوی – رباعی شماره 33

ترکم سوی آماجگه آمد سرمست

وز چهره ی خود تیر و کمان اندر دست

هر تیر که چون منش ز خود درانداخت

نالان نالان برفت و در خاک نشست

نوشته‌های مرتبط

ای روی تو ماه را شکست آورده

ادامه نوشته »

زد لاله پریر در نشابور آذر

ادامه نوشته »

من مهستی ام بر همه خوبان شده طاق

ادامه نوشته »

ای کرده جفا و جور آیین بحلی

ادامه نوشته »

تا شاه رخت ملک بهاری بگرفت

ادامه نوشته »

کردی به سخن پریرم از هجر آزاد

ادامه نوشته »