مهستی گنجوی – رباعی شماره 292
هرگز کامم ز خفت و خوابم ندهی
شب با تو سخن کنم جوابم ندهی
من تشنه لب و تو خضر وقتم گویی
از بهر خدا چه شد که آبم ندهی
مهستی گنجوی – رباعی شماره 292
هرگز کامم ز خفت و خوابم ندهی
شب با تو سخن کنم جوابم ندهی
من تشنه لب و تو خضر وقتم گویی
از بهر خدا چه شد که آبم ندهی