قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
خانه / اشعار / اشعار نو / شعری از لیلا مهرپویا

شعری از لیلا مهرپویا

 

کاغذ را هم مچاله کردم

با انگشتانم چه کنم ؟

چه کنم که این جوهر هوس افشا شدن دارد

و من …

همه چیز از یک صندلی خالی شروع شد

تا پسری که دهنش مزه ی تریبون گرفت

توی حنجره ها پخش

تا گلویی که در دنده های دختر گیر کرد

تا باور کنی

تو اتفاق عجیبی هستی

که روی یک صندلی هم می افتد

از صورت کوبیده ام به کف

به نگاه کوبیده ات به فرق سرم

به تو

از پایه های میز بالا می روم

بالا می روم

رو به روی همه ی حرف هایم بالا می روم

نه رهایت می کنم

نه صدایت

پشت میز

پشت تمام فاصله ها هم که باشی

دوستت دارم .


واژگان کلیدی : اشعار،نمونه شعر،شاعر،شعرهای،شعری از،یک شعر از،شعر نو،ليلا مهرپويا.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

code