قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
خانه / اشعار / اشعار نو / اشعار لیلا رنجبران

اشعار لیلا رنجبران

شعر نخست :

 

تو می توانی

از عکس پس بگیری

لبخندم را

می توانی الفبا را بتکانی

شعر بسرایی،ترانه بخوانی

و برای تمام زخم های دهان بسته

ساز دهنی بزنی .

تو می توانی

از پله ها بالا بروی

گل های آفتابگردان را تماشا کنی

برای پرنده ها نان خشک بریزی

اما نمی توانی

رویای زنی که با درخت آواز خوانده

با پرنده ریشه زده

و در دریا غرق شده

را پس بگیری .

 


شعر دوم :

 

این روزها در فال حافظ نمی یابمت

و نه در ته فنجان قهوه ام !

می خواهم چند کیسه نمک بردارم

تمام مسیر امامزاده صالح را پیاده بروم

و روسری سفیدم را بین کبوتران تقسیم کنم

شاید در راه برگشت

تو !  پشت در، دخیل بسته و منتظرم باشی

این روزها دست هایم بی جان تر از آنند

که  برای آمدنت دعا کنند

حالا نوبت توست !

دعا کن!

کفش هایم جفت شود

قول می دهم

قبل از اینکه سپیده

به پنجره ی مسدود اتاقت سر بزند

من در خواهم زد .


واژگان کلیدی : اشعار،نمونه شعر،شاعر،شعرهای،شعری از،یک شعر از،شعر نو،ليلا رنجبران.

یک دیدگاه

  1. عرض سلام و ادب
    مهدی حاجیان هستم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

code