قدسی مشهدی- رباعی شماره 84
آن را که قبول، دور اندازد رخت
نابود شود کمالش از پستیِ بخت
هر میوه که آن پخته شد و چیده نشد
ناچار فتد ز شاخ در پایِ درخت
آن را که قبول، دور اندازد رخت
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط