
قدسی مشهدی- رباعی شماره 47
از مهر چه دم زنم، ترا معلوم است
وز شوق چه گویم، از ادا معلوم است
از بس که به کوچۀ تو آیم شب و روز
بیطاقتیام ز نقشِ پا معلوم است

قدسی مشهدی- رباعی شماره 47
از مهر چه دم زنم، ترا معلوم است
وز شوق چه گویم، از ادا معلوم است
از بس که به کوچۀ تو آیم شب و روز
بیطاقتیام ز نقشِ پا معلوم است