ورود-ثبت نام

چون است که اسماعیل هر گه به خروش آید

قاآنی شیرازی – غزل شماره 36

چون است که اسماعیل هر گه به خروش آید

هشیار رود از هوش بیهوش به هوش آید

سر تا به قدم مردم از وجد به رقص آیند

آواز دلاویزش هر گه که به گوش آید

از نغمه لب نوشش صد نیش زند بر دل

من بنده ی این نیشم کز آن لب نوش آید

از پای نشیند غم چون او به طرب خیزد

خاموش شود بلبل چون او به خروش آید

زلفش چو شب دنیا کوتاه و بلند افتد

گه تا به کمر ریزد گه تا سر دوش آید

ماه ار نگرد رویش از شرم به زیر افتد

خام ار شنود صوتش از شوق به جوش آید

گویی که امیر امروز باشد نبی مرسل

کز لحن وی اش در گوش آواز سروش آید

آن شاهد گویا را کس وصف نمی داند

قاآنی ازین گفتار آن به که خموش آید

 

نویسندگان :

نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.