ورود-ثبت نام

دوش رندی خلوتی خوش خالی از اغیار داشت

قاآنی شیرازی – غزل شماره 19

دوش رندی خلوتی خوش خالی از اغیار داشت

حورش از فردوس و غلمانش ز جنت عار داشت

شاهدش خوشتر ز غلمان زانکه غلمان در بهشت

ذکر استغفار و آن الحان موسیقار داشت

حورالقدوس والقدوس و آن زیبا سرشت

الصبوح و الصبوح او راد در اسحار داشت

اندر افتادند حالی آندو سیمین تن به هم

کاین شغب بسیار و آن دیگر شبق بسیار داشت

لب همی سودند بر هم آری آن را این سزد

کاین به لب شنگرف و آن بر پشت لب زنگار داشت

نغمه های آوخ آوخ خاست زان حورا سرشت

کانچنان دلکش نوایی زخمه ی مزمار داشت

گفتمش در عین وصل این ناله و فریاد چیست

گفت ما را جلوه ی معشوق در این کار داشت

الغرض با آب غلمان چشمه سار حور را

شیوه ی جنات تجری تحتهاالانهار داشت

 

نویسندگان :

نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.