قاآنی شیرازی – رباعی شماره 2
دوشینه فتادم به رهش مست و خراب
از نشوه ی عشق او نه از باده ی ناب
دانست که عاشقم ولی می پرسید
این کیست کجاییست چرا خورده شراب
دوشینه فتادم به رهش مست و خراب
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط