قالب وردپرس افزونه وردپرس
خانه / اشعار / اشعار سنتی / غزل های علی حبیب نژاد

غزل های علی حبیب نژاد

به این پست امتیاز بدهید

 

شعر نخست:

 

حرف هایم را  زدم  حالا  پشیمان نیستم

رفتی از دستم   پری” اما پریشان نیستم

رود هستم  موج می آید  که طغیان میکنم

اهل آرامش که  بعدا هست طوفان  نیستم

راه من از تو جدا بود از همان آغاز کار

این  تو و آینده ات.. من ؟ نه  به قرآن ..نیستم

ماه(من) ،خورشید (تو)؛ وقتی جهان زیباتر است

که  تو در من یا  که من  پشت تو پنهان نیستم

معتقد هستم  به خیلی  چیزها  باور بکن

بنده ی عشقم ولی بی دین و ایمان نیستم

{عشق ما یا خواه یا ناخواه شرط دین ماست }

من به این دینی که  میگویی مسلمان نیستم

فکر کن من را ندیدی فکر کن یک خواب بود

مرد رویای تو هرکس هست من ، آن نیستم


شعردوم:

 

با رفتن خود سُست کردی دست و پایم را

این دستمزدم بود ؟ … کم دادی بهایم را

من بی تو از دریا چگونه رد شوم بانو

من با چه رو دریا بیندازم  عصایم را

آنقدر  با مویت  تیمم کرده ام  دیگر

از یاد بردم دین که نه حتی خدایم را

با آشنایانم غریبم با غریبان دوست

پای غریبی  داده ام هر آشنایم  را

زیبایی تو باعث  خود باوری می شد

بعد از تو پنهان کرده ام آیینه هایم را

 


شعر سوم:

 

 

چشم های من همین که از تو یادی می کند

غم  درون چشم من با اشک شادی می کند

گفته بودم تو نباشی مرگ شیرین است…حال

خانمم  این سر  به روی تن  زیادی می کند

عشق  راه مطمئنی  نیست  من هم  دیده ام

سوخت هرکس که به حرفش اعتمادی می کند

زندگی یک برگ خشک و میوه بار آورده است

مرگ  مزد  زحمتش را  گردبادی  می کند

شعرهایم   طفل هایی  ناخلف  بار آمدند

شعر  از شاعر درون  قبر  یادی می کند؟


واژگان کلیدی: اشعار علی حبیب نژاد،نمونه شعر علی حبیب نژاد،شعرهای علی حبیب نژاد،شعری از علی حبیب نژاد،شاعر علی حبیب نژاد،غزل علی حبیب نژاد،غزلیات علی حبیب نژاد،غزل های علی حبیب نژاد،غزلی از علی حبیب نژاد،سروده های علی حبیب نژاد.

حمایت مالی از سایت
......

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*