ما را هوای خنده چو گلهای باغ نیست

رهی معیری – غزلیات

شماره 38

لاله ی داغدار

ما را هوای خنده چو گلهای باغ نیست

ما لاله ایم و بهره ی ما غیر داغ نیست

گر خاطرم به گل نکشد عیب من مکن

افسرده حال را سر گل گشت و باغ نیست

داری فراغتی اگر ای تازه گل ز ما

ما را به دوری تو مجال فراغ نیست

ریزند در قدح می چون لاله دوستان

ما را به غیر خون جگر در ایاغ نیست

ما سیر باغ و راغ به یاران گذاشتیم

کز خود رمیده را هوس باغ و راغ نیست

ای مدعی به پیش رهی جلوه کم فروش

کان جا که عندلیب بود جای زاغ نیست.