ورود / عضویت



خواهی ز جنون بویی ببری - ادبستان شعر پارسی % %

خواهی ز جنون بویی ببری

خواهی ز جنون بویی ببری

ز اندیشه و غم می باش بری

تا شک دلی از بهر قبا

جانت نکند زرین کمری

کی عشق تو را محرم شمرد

تا همچو خسان زر می شمری

فوق همه ای چون نور شوی

تا نور نه ای در زیر دری

هیزم بود آن چوبی که نسوخت

چون سوخته شد باشد شرری

وانگه شررش وا اصل رود

همچون شرر جان بشری

سرمه بود آن کز چشم جداست

در چشم رود گردد نظری

یک قطره بود در ابر گران

در بحر فتد یابد گهری

خار سیهی بد سوختنی

گردش گل تر باد سحری

یک لقمه نان چون کوفته شد

جان کشت و کند نان جانوری

جو گشت غذا در پیشه وری

آن لقمه کند هم پیشه وری

گر زانکه بلا کوبد دل تو

از عین بلا نوشی بچری

ور زانک اجل کوبد سر تو

دانی پس از آن که جمله سری

در بیضه تن مرغ عجبی

در بیضه دری جان می نبری

سودای سفر از ذکر بود

از ذکر شود مردم سفری

گر بیضه تن سوراخ شود

هم پر بزنی هم جان ببری

تو در حضری این وهم سفر

پندار تو است از بی هنری

یا رب برهان زین وهم گرش

تو وهم نهی در دیو و پری

چون در حضری بربند دهان

در ذکر مرو چون در حضری

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤