آن به که مرا نمکین نکنی
تا همچو خرد گرگین نکنی
بر روی منه تو دست مرا
تا مست مرا غمگین نکنی
تو رنگرزی تو نیل پزی
هل کاینه را رنگین نکنی
ای خواجه بهل فتراک مرا
تا خنگ مرا بی زین نکنی
از دور ترک زانو بزنی
زانوی مرا بالین نکنی
تو هرچه کنی داعی توم
هرچند که تو آمین نکنی
دل را بردم ملک تو کنم
تا تو دل خود پرکین نکنی
رخساره کنم وقف قدمت
تا تو رخ خود پرچین نکنی
خاموش کنم طبلک نزنم
تا از دل و جان تحسین نکنی
