هر گناهی، کآدمی عمدا به عالم می کند

میرزاده عشقی – ادبیات جدید و کلاسیک

ادبیات جدید – سایر اشعار – شماره 1

احتیاج

هر گناهی، کآدمی عمدا به عالم می کند

احتیاج است آنکه اسبابش فراهم می کند

ورنه، کی عمدا گناه، اولاد آدم می کند؟

یا که از بهر خطا خود را مصمم می کند !

احتیاج است آنکه زو طبع بشر، رم می کند

شادی یک ساله را، یک روزه ماتم می کند

احتیاج است آنکه قدر آدمی کم می کند

در بر نامرد، پشت مرد را خم می کند

ای که شیران را کنی روبه مزاج

احتیاج ای احتیاج

 

از اداره رانده مرد بخت برگردیده ای

سقف خانه از فشار برف و گل خوابیده ای

زن در آن، از هول جان خود، جنین زاییده ای

نعش ده ساله پسر، در دست سرما دیده ای

از پدر دور و ز نان ناخورده ام بشنیده ای

رفت دزدی خانه ی یک مملکت دزیده ای

شد ز راه بام بالا، با تن لرزیده ای

اوفتاد از بام و شد نعش ز هم پاشیده ای

کیست جز تو، قاتل این لاعلاج؟

احتیاج ای احتیاج

 

 

بی بضاعت دختری، علامه ی عهد جدید

داشت بر وصل جوان سرو بالایی امید

لیک چون بیچاره، زر، در کیسه اش بُد ناپدید

عاقبت هیزم فروش پیر سر تا پا پلید

کز زغال کنده دایم دم زدی، وز چوب بید

از میان دکه، کیسه کیسه، زر بیرون کشید

مادرش را دید و دختر را، به زور زر خرید

احتیاج آمیخت با موی سیه، ریش سفید

از تو شد این نامناسب ازدواج

احتیاج ای احتیاج

 

مردکی پیر و پلید و احمق و معلول و لنگ

هیچ نافهمیده و ناموخته غیر از جفنگ

روی تختی با زنی زیبای در قصری قشنگ

آرمیده چون که دارد سکه سنگ زرد رنگ

من جوان شاعر معروف از چین تا فرنگ

دائما باید میان کوچه های پست و تنگ

صبح بگذارم قدم تا شام بردارم شلنگ

چون ندارم سنگ سکه نیست باد این سکه سنگ

مرده باد آن کس که داد آن را رواج

احتیاج ای احتیاج

 

نویسندگان :
نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

نوشته های مرتبط
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها