
طبیب اصفهانی – غزل شماره 89
(1)
قسمتم گرمی بازار نگردد هرگز
کس خریدار من زار نگردد هرگز
ای خوش آن می که چو هشیار کشد ز آن گردد
آنچنان مست که هشیار نگردد هرگز
من و آن گوهر ارزنده که پیرامن آن
بس گران است خریدار نگردد هرگز
ای خوش آن دام که اندیشه ی آزادی آن
در دل مرغ گرفتار نگردد هرگز
غیر یاری که مرا بازستاند از من
به که با من دگری یار نگردد هرگز
گو میندیش ز من خصم که بخت سیهم
پاسبانیست که بیدار نگردد هرگز
فاش شد راز دل افسوس ز غمازی اشگ
مدعی محرم اسرار نگردد هرگز
از شکر خنده طبیب آنکه نمک ریخت به دل
مرهم سینه ی افگار نگردد هرگز
واژگان دشوار : 1-در برخی منابع، مطلع غزل چنین است :
یار اگر همدم اغیار نگردد هرگز
گو به ما غمزدگان یار نگردد هرگز



