بیخبر شو ز دو عالم، خبر یار طلب

صائب تبریزی- غزل شماره 897

 

بیخبر شو ز دو عالم، خبر یار طلب

دست بردار ز خود، دامن دلدار طلب

حاصل روی زمین پیش سلیمان بادست

دو جهان از کرم عشق به یکبار طلب

نکند تلخ سلیمان دهن موران را

هر چه می خواهی ازان لعل شکربار طلب

مستیی را که خماری نبوَد در دنبال

از شفاخانۀ آن نرگس بیمار طلب

عشق در پردۀ معشوق نهان می گردد

خبر طوطی ما را ز شکرزار طلب

چون نداری پر و بالی که به جایی برسی

چون سلامت طلبان رخنۀ دیوار طلب

خاک را قافلۀ سیل رسانید به بحر

در ره عشق رفیقان سبکبار طلب

از صدف کم نتوان بود به همّت، زنهار

چون دهن باز کنی گوهر شهوار طلب

می توان دولت بیدار به بیخوابی یافت

تو همین در دل شب دیدۀ بیدار طلب

پردۀ آب حیات است سیاهی صائب

عمر جاوید ازان طرّۀ طرّار طلب