لطف و قهر تو به چشم من غمناک یکی است

صائب تبریزی- غزل شماره 1567

لطف و قهر تو به چشم من غمناک یکی است

نظر مرحمت و حلقۀ فتراک یکی است

چه گره واکند از خاطر من ابر بهار؟

دانۀ سوخته و خاطر غمناک یکی است

نسبتی نیست به خورشید گل روی ترا

اینقدر هست که خوی تو و افلاک یکی است

چون خزان آتش بیداد زند در گلشن

چهرۀ نازک گل با خس و خاشاک یکی است

نشود نشأه می مختصر از شیشه و جام

فیض جام جم و آیینۀ ادراک یکی است

رتبۀ مردم افتاده کجا، خاک کجا

گرچه در مرتبه، افتادگی و خاک یکی است

بیخبر شد ز جهان هر که گرفتار تو شد

فیض زنجیر تو و سلسلۀ تاک یکی است

به قبول نظر عشق توان گشت تمام

در همه روی زمین آینۀ پاک یکی است

سربرآورده ام از قلزم وحدت صائب

سرمه در دیدۀ انصاف من و خاک یکی است