
صائب تبریزی- غزل شماره 1566
نغمه ها گرچه مخالف بود، آواز یکی است
پرده هر چند که بسیار شود، ساز یکی است
کثرت موج ترا در غلط انداخته است
ورنه در سینۀ دریا گهر راز یکی است
ذرّه و مهر، صفای دل ازو می یابند
صد هزار آینه و آینه پرداز یکی است
چون نگردند به گرد سر مجنون شب و روز؟
شوخ چشمند غزالان و نظرباز یکی است
صید فرش است درین دامگه، امّا صیدی
که دهد سینۀ خود طرح به شهباز یکی است
ز اختلاف سخن از راه نیفتی صائب
که درین پردۀ نُه توی، سخنساز یکی است