قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
خانه / اشعار / شعرهای ترجمه شده به فارسی / شعری از گابریلا میسترال،شاعر کشور شیلی

شعری از گابریلا میسترال،شاعر کشور شیلی

نگاهم كه می كنی زيبا می شوم

مثل علف زير شبنم

و نيزارهای بلند

چهره ی حيرت زده ی مرا نخواهند شناخت

آنگاه كه از رودخانه می گذرم.

از دهان غمگينم شرم دارم

 از صدای شكسته و زانوان سر سختم.

از وقتی كه آمیي و نگاهم كردی

 خود را در مانده و عريان احساس مي كنم.

سنگ سر راه نيست

آن كس كه محروم تر از روشنای سپيده دمش يافتی

 اين زن رو به سوی روشنايی دارد

و تو برای شنيدن آوازش

سرت را بالا گرفتی.

سكوت می كنم

 تا آن ها كه از دشت عبور مي كنند

 از درخشش پيشانی زبرم

و لرزش دست هايم

 خوشبختی ام را در نيابند.

شب است

شبنم از روی علف می غلتد

 به من نگاه كن

 با من به مهربانی سخن بگو

فردا

هنگام عبور از رودخانه

 آن كس را كه ديده بودی

با بوسه ی تو زيبا خواهد شد.


واژگان کلیدی: ،اشعار گابریلا میسترال،نمونه شعر گابریلا میسترال، لوسیا دماریا دل پرپتوئو سوکورو گودوی آلکایاگ،شاعر گابریلا میسترال،شعرهای گابریلا میسترال،برنده جایزه ادبی نوبل سال ۱۹۴۵ م ،شعری از گابریلا میسترال،شاعر اهل شیلی،شعر ترجمه شده به فارسی از گابریلا میسترال،یک شعر از گابریلا میسترال،شعر ترجمه شده به فارسی گابریلا میسترال،شعر برگردان به پارسی گابریلا میسترال،شاعر اهل شیلی،شاعر متولد کشور شیلی،شاعر زن کشور شیلی،شاعر شیلیایی.

Gabriela Mistral،poems،qootes

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

code