تومان۱۳۰,۰۰۰

تومان۱۱۰,۰۰۰

تومان۳۴۰,۰۰۰

ایا مانده بی موجب هر مرادی

سنایی غزنوی – قصیده شماره 177

ایا مانده بی موجب هر مرادی

همه ساله در محنت اجتهادی

نه در حق خود مر تو را انزعاجی

نه در حق حق مر تو را انقیادی

چو دیوانگان دایم اندر به فکری

چه گویی تو را چون برآید مرادی

ز حرص دو روزه مقام مجازی

به هر گوشه ای کرده ذات العمادی

همانا به خواب اندری تا ندانی

که ما را جزین نیست دیگر معادی

چه بیچاره مردی چه سرگشته خلقی

که بر باطلی باشدت استنادی

جمادیست این شوم دنیا که دایم

تو را نیست الا بر او اعتمادی

پس ای خواجه دعوی رسد آن کسی را

که معبود او گشته باشد جمادی

پس آنگه رسیدن به تحقیق معنی

تمنی کنی با چنین اعتقادی

ندانی همی ویحک اینقدر باری

که جای دو معنی نباشد فوادی

تو گر راه حق را همی جویی اول

طلب کرد باید سبیل الرشادی

زیادت بود مر تو را هر زمانی

به اعمال و افعال خویش اعتدادی

پس از نیستی ساز آن راه سازی

کجا بهتر از نیستی هست زادی

صلاح سنایی در آنست دایم

شود در ره عشق بی چون سدادی

بگفتم صلاح دل از روی معنی

صلاحیست این مشمر اندر فسادی

شو از خود بری گرد تا بر حقیقت

تو را بی تو حاصل شود انجرادی

نبینی که پروانه ی شمع هرگز

که بر باطنش چیره گردد ودادی

بری گردد از خویشتن چون سنایی

کند او ز خویشی خود انفرادی

نویسندگان :
نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

نوشته های مرتبط
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها