
سنایی غزنوی – غزل شماره 147
هر که در عاشقی تمام بود
پخته خوانش اگر چه خام بود
آنکه او شاد گردد از غم عشق
خاص دانش اگر چه عام بود
چه خبر دارد از حلاوت عشق
هر که در بند ننگ و نام بود
دوری از عشق اگر همی خواهی
کز سلامت تو را سلام بود
در ره عاشقی طمع داری
که تو را کار بر نظام بود
این تمنا و این هوس که تو راست
عشقبازی تو را حرام بود
عشق جویی و عافیت طلبی
عشق یا عافیت کدام بود
بنده ی عشق باش تا باشی
تا سنایی تو را غلام بود



