بدین الحان داودی عجب نیست

سعدی-قطعه شماره 99
بدین الحان داودی عجب نیست
که مرغانِ هوا حیران بمانند
خدای این حافظانِ ناخوش آواز
بیامرزاد اگر ساکن بخوانند
مقدمه و فضای کلی
این قطعه با زبانی طنزآمیز و کنایهآلود، آواز ناخوش و ناهنجار برخی خوانندگان را به تصویر میکشد. سعدی با اشاره به «الحان داودی» و حیرانی مرغان، از اغراق و شوخی برای برجستهکردن بیمهارتی آنان بهره میگیرد. فضای شعر شاد، انتقادی و آمیخته با طنزی ظریف درباره هنر آواز است.
معنی بیتهای شعر
بدین الحان داودی عجب نیست / که مرغانِ هوا حیران بمانند
با چنین نغمهها و آوازهای خوش و دلانگیزی که به آواز داوودی مانند است، شگفت نیست که پرندگان هوا حیران و مبهوت بمانند.
خدای این حافظانِ ناخوش آواز / بیامرزاد اگر ساکن بخوانند
خدا این قاریان بدآواز را بیامرزد؛ اگر خاموش یا آهسته بخوانند، بهتر است.
«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»



