چون کار دلم ز زلف او ماند گره

رودکی

رباعی شماره 34

چون کار دلم ز زلف او ماند گره

بر هر رگ جان صد آرزو ماند گره

امید ز گریه بود، افسوس! افسوس !

کان هم شب وصل در گلو ماند گره

نوشته‌های مرتبط

چرخ کجه باز، تا نهان ساخت کجه

ادامه نوشته »

در عشق، چو رودکی، شدم سیر از جان

ادامه نوشته »

یوسف رویی، کزو فغان کرد دلم

ادامه نوشته »

دل خسته و بسته ی مسلسل موییست

ادامه نوشته »

چون کشته ببینی ام، دو لب گشته فراز

ادامه نوشته »

در پیش خود آن نامه چو بلکامه نهم

ادامه نوشته »