ای که چنان ژرف خفته ای که نتوانی برخاستن
هر سپیده دم به سراغ پلک هایت می آیم
شگفت انگیز در حیات ، شگفت انگیز در مرگ
و درِ مرگ و زندگی همیشه گشوده
در زیر بقایای سایه ای یا نوار ابریشمی از ماه
چنان می نوشم آرامش چشمانت را
که گویی مردابی را
به خاطر ژرفای سکوتشان، به خاطر نیکی آرامش
هر یک بستری یا گوری را می نماید .
“برگردان:فرشته وزیری نسب”
واژگان کلیدی:اشعار دلمیرا آگوستینی،نمونه شعر دلمیرا آگوستینی،شاعر دلمیرا آگوستینی،شعرهای دلمیرا آگوستینی،شعری از دلمیرا آگوستینی،یک شعر از دلمیرا آگوستینی،شعرهای ترجمه شده به فارسی دلمیرا آگوستینی،سروده های برگردان به پارسی دلمیرا آگوستینی،شاعر کشور اروگوئه،شاعر اروگوئه ای،شاعر آمریکای جنوبی،آمریکای لاتین،شاعر زن آمریکای جنوبی،دلميرا آگوستيني.
Delmira Agustini،poems،poemas،quotes
