قبلینوشته قبلی نوشته بعدیبعد آنک جعدش مرغ دل را دام بود خواجوی کرمانی – معمیات شماره 10 آنک جعدش مرغ دل را دام بود شکل زلفش در کشیدن نام بود نویسندگان : امین پیرانی - حامد پیری نوشته های مرتبط دندان کلب چون شکنی جزو قالبش ادامه نوشته » بدری که سایه بر سرش افکنده است شب ادامه نوشته » گفتمش ای ماهرو نام تو خود چیست گفت ادامه نوشته » گر پدر را ای پیر چون کودکان بابا نخوانی ادامه نوشته » اگر نام یارم ندانی که چیست ادامه نوشته » پریرویی که از ما ناورد یاد ادامه نوشته »