ای ترک پریچهره بدین سلسله مویی

خواجوی کرمانی – غزل شماره 843

ای ترک پریچهره بدین سلسله مویی

شرط است که دست از من دیوانه بشویی

بر روی نکو این همه آشفته نگردند

سرّیست در اوصاف تو بیرون ز نکویی

طوبی نشنیدیم بدین سرو خرامی

خورشید ندیدیم بدین سلسله مویی

ای باد بهاری مگر از گلشن یاری

ور نفحه ی مشکین مگر از طره ی اویی

انفاس بهشتی که چنین روح فزایی

یا نکهت اویی که چنین غالیه بویی

گر بار دگر سوی عراقت گذر افتد

زنهار که با آن مه بی مهر بگویی

کای جان و دلم سوخته از آتش مهرت

آگاه نه ای از من دلسوخته گویی

بوی جگر سوخته آید به مشامت

هر ذرّه ز خاک من مسکین که ببویی

در نامه اگر شرح دهم قصّه ی شوقت

کلکم دو زبانی کند و نامه دورویی

در خاک سر کوی تو گمشده دل خواجو

فریاد گر آن گمشده را باز نجویی

 

نویسندگان :
نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

نوشته های مرتبط
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها