در خانه دلم تنگ شد از تنهایی

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 415

در خانه دلم تنگ شد از تنهایی

رفتم به چمن چو بلبل شیدایی

چون دید مرا سرو، سری جنبانید

یعنی به چه دلخوشی به بستان آیی

نوشته‌های مرتبط

بیمار غم تو گر نگردد به، به

ادامه نوشته »

ای دیده ی تو آب حیا را شده عین

ادامه نوشته »

چون دل به تو دادم ای بت عهد شکن

ادامه نوشته »

ای همنفسان اگر مرا غمخوارید

ادامه نوشته »

آن موی میان که می نماید رو را

ادامه نوشته »

گفتم چه زنم در غم تو گفت که آه

ادامه نوشته »