گر با تو فلک دم زند از سرداری

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 389

گر با تو فلک دم زند از سرداری

چون شمع سزد اگر سرش برداری

از بحر و بر ار خراج خواهی رسدت

زیرا که دلی چو بحر در بر داری

نوشته‌های مرتبط

آنکو رخش از خلد برین بابی بود

ادامه نوشته »

ماهی که دلم به زلف مشک افشان برد

ادامه نوشته »

شد کشته کسی که در جهان سرور بود

ادامه نوشته »

با تشنه سخن زآب روان باید گفت

ادامه نوشته »

یارم چو مقیم دل پر خون آید

ادامه نوشته »

گفتم جانم گفت ز جان سیر برآی

ادامه نوشته »