ای مشک تتار از سر زلفت تاری

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 387

ای مشک تتار از سر زلفت تاری

در هر طرفی ز نرگست بیماری

بر عارضت آن خال سیه دانی چیست

زنگی بچه ای نشسته در گلزاری

نوشته‌های مرتبط

آنکو رخش از خلد برین بابی بود

ادامه نوشته »

گفتم جانم گفت بمیر ار مردی

ادامه نوشته »

چون سوز غم تو از جهان برخیزد

ادامه نوشته »

گفتم که چه خواهی که دهم گفتا جان

ادامه نوشته »

ای همنفسان اگر مرا غمخوارید

ادامه نوشته »

ای آنکه شبت جیب ثریا بگرفت

ادامه نوشته »