روزی که من از جهان روم با دل تنگ

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 270

روزی که من از جهان روم با دل تنگ

گردون زندم شیشه ی هستی بر سنگ

بر تربت من کسی نگرید جز جام

در ماتم من کسی ننالد جز چنگ

نوشته‌های مرتبط

ای داده خواقین سپهری باجت

ادامه نوشته »

مرغان سپهری که درین نه قفسند

ادامه نوشته »

هر چند که در ملک فصاحت میری

ادامه نوشته »

با اشک و رخ ار سیم و زرت گردانند

ادامه نوشته »

ای خواجو اگر می بری از مستی بوی

ادامه نوشته »

ای مشک تتار از سر زلفت تاری

ادامه نوشته »