دل در سرت ای نگار سیمین تن شد

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 180

دل در سرت ای نگار سیمین تن شد

جان را سر زلف سیهت مسکن شد

زابروی تو ماه نو چو صورت بستم

از روی تو معنی مهم روشن شد

نوشته‌های مرتبط

آن میر که کرد جان نثار قرآن

ادامه نوشته »

جانم که دل از ملک درونش بگرفت

ادامه نوشته »

چون عکس تو بر جهان جان می افتد

ادامه نوشته »

ای دیده زانوار تو موسی قبسی

ادامه نوشته »

شب نیست که آهم به فلک برنرود

ادامه نوشته »

زینسان که به زیر پای غم گشتم پست

ادامه نوشته »