ورود / عضویت



این غافلان که آینه‌ پرداز می‌دهند - ادبستان شعر پارسی % %

این غافلان که آینه‌ پرداز می‌دهند

بیدل دهلوی- غزل شماره 988

این غافلان که آینه‌ پرداز می‌دهند

در خانه‌ای که نیست کس آواز می‌دهند

خون شد دل از معامله‌دارانِ وهم و ظن

تمثالِ ماست آن چه به ما باز می‌دهند

مجبورِ غفلتیم‌، قبولِ اثر کراست؟

یاران به‌ گوشِ کر خبرِ راز می‌دهند

کم‌همّتان به حاصلِ دنیایِ مختصر

در صیدِ پشّه زحمتِ شهباز می‌دهند

نازِ غرور شیفتهٔ وضعِ عاجزی ‌ست

رنگِ شکسته را پرِ پرواز می‌دهند

غافل ز اعتبارِ شهیدِ وفا مباش

خونِ مرا به آبِ رخِ ‌ناز می‌دهند

آنجا که دل ادبکدهٔ رازِ عاشقی‌ ست

آتش به دستِ کودکِ گلباز می‌دهند

تا بخیه‌ گل‌ کند ز گریبانِ رازِ ما

دندان به لب گزیدن غمّاز می‌دهند

بیتابیِ نفس تپشْ آهنگیِ فناست

گَردی‌ که می‌کنی به تک و تاز می‌دهند

بر بادِ ناله رفت دل و کس خبر نیافت

داغم ز نغمه‌ای ‌که به این ساز می‌دهند

در پیش خود کهن شده ای ورنه چون نفس

انجامِ خلق را پرِ آغاز می‌دهند

بیدل برونِ خویش به جایی نرفته‌ایم

ما را ز پرده بهرِ چه آواز می‌دهند؟

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤