ورود / عضویت



عمری ست به حیرت نفس سوخته رام است - ادبستان شعر پارسی % %

عمری ست به حیرت نفس سوخته رام است

بیدل دهلوی- غزل شماره 760

عمری ست به حیرت نفس سوخته رام است

این مستی آسوده‌، ندانم ز چه جام است

غافل مشو ای بیخبر از شورش این بحر

آمد شد امواج نفس‌، مرگ پیام است

بیطاقت شوقیم و جبین داغ سجودی‌ ست

بتخانه درین راه چه و کعبه‌ کدام است

چون غنچه به هر عطسهٔ بیجا مده از دست

زان گل‌، می ‌بویی که به مینای مشام است

شبنم ‌صفت از بسکه درین باغ ضعیفیم

بر طایر ما بوی ‌گلی پیچش دام است

ما بی‌ بصران‌، ناز معارف‌، چه فروشیم؟

نور نظر شب‌ پره‌ها، ظلمت شام است

از چاک دل و داغ جگر چاره ندارد

آن ‌کس‌ که به عالم چو نگین طالب نام است

هرچند همه شعله تراود ز لب شمع

در مکتب ما صاحب یک مصرع خام است

بیتاب فنا آن همه‌ کوشش نپسندد

آسودگی از جادهٔ بسمل دو سه گام است

گردون نه همین سنگ به مینای دل انداخت

آن رنگ‌ که نشکست در‌ین باغ‌ کدام است

بیدل اگر آگه شوی از علم خموشی

تحصیل ‌کمال تو، به یک حرف تمام است

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤