ورود / عضویت



ز خود رمیدن ‌دل بسکه شوخی ‌انگیز است - ادبستان شعر پارسی % %

ز خود رمیدن ‌دل بسکه شوخی ‌انگیز است

بیدل دهلوی- غزل شماره 663

ز خود رمیدن ‌دل بسکه شوخی ‌انگیز است

چو شبنم آبلهٔ ما شرار مهمیز است

دماغ منت عشرت ‌کراست زین محفل

خوشم‌ که خندهٔ مینای می نمکریز است

ز جنبش مژه بر ضبط اشک می‌ لرزم

که زخمهٔ رگ این ساز نشتر تیز است

کدام صبح که شامی نخفته در بغلش

صفای طینت امکان کدورت‌ آمیز است

هزار سنگ شرر گشت و بال ناز افشاند

هنوز سعی‌ گداز من آبروریز است

سر هوای اقامت درین چمن مفراز

بهوش باش که تیغ گذشتگی تیز است

به طبع سنگ فسردن شرار می‌بندد

هوای عالم آسودگی جنون ‌خیز است

شکست‌ ظرف حباب از محیط خالی ‌نیست

ز خود تهی ‌شده از هر چه ‌هست ‌لبریز است

دمیده‌ایم چو صبح از دم گرفتاری

غبار عالم پرواز ما قفس‌ بیز است

کباب عافیتی‌، بگذر از هوس بیدل

دبیل صحّت بیمار حسن پرهیز است

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤