
بیدل دهلوی- غزل شماره 46
ای گرد تکاپوی سراغ تو نشانها
واماندۀ اندیشۀ راه تو گمانها
حیرت نگه شوخی حسن تو نظرها
خامش نفس عرض ثنای تو زبانها
اشکی ست ز چشم تر مجنون تو جیحون
لختی ز دل عاشق شیدای تو کانها
در کنه تو آگاهی و غفلت همه معذور
دریا ز میان غافل و ساحل ز کرانها
عمری ست که نه چرخ به رنگ گل تصویر
واکرده به خمیازۀ بوی تو دهانها
آن کیست شود محرم اظهار و خفایت
آیینۀ خویشند عیانها و نهانها
بر اوج غنایت نرسد هیچ کمندی
بیهوده رسن تاب خیالند فغانها
آنجا که فنا نشئۀ اسرار تو دارد
پیمانه کش جوش بهار است خزانها
هر سبزه درین دشت شد انگشت شهادت
تا از گل خود روی تو دادند نشانها
از شوق تمنای تو در سینۀ صحرا
همچون دل بیتاب تپان ریگ روانها
جز ناله به بازار تو دیگر چه فروشیم
اینست متاع جگر خسته دکانها
بیدل ره حمد از تو به صد مرحله دوراست
خاموش که آوارۀ وهمند بیانها



