ورود / عضویت



پرتو حسن تو هر جا شد نقاب افکن در آب - ادبستان شعر پارسی % %

پرتو حسن تو هر جا شد نقاب افکن در آب

بیدل دهلوی- غزل شماره 345

پرتو حسن تو هر جا شد نقاب افکن در آب

گشت از هر موج ‌شمع حسرتی روشن در آب

صاف ‌دل را شرم تعلیم خموشی می‌کند

ناید از موج گهر جز لب به هم بستن در آب

در محیط‌ عمر جان را رهزنی جز جسم نیست

غرقه را پیراهن خود بس بود دشمن در آب

محرمان وصل در خشکی نفس دزدیده‌اند

خار ماهی را نباشد سبز گردیدن در آب

صد تپش در بار دارد خجلت وضع غرور

موج نبض بیقرار است از رگ گردن در آب

صحبت رو آشنایان سر به سر آلودگی ‌ست

آینه از عکس مردم می‌کشد دامن درآب

تا توان در شعله‌ کردن ریشهٔ دود سپند

چون ‌حباب از تخم ‌ما سهل است بالیدن در آب

انفعال خودنمایی از سبک‌ مغزان مخواه

هر خس و خاشاک نتواند فرو رفتن در آب

بوالهوس در مجلس می می‌شود طاووس مست

رنگ های مختلف می‌جوشد از روغن در آب

خصم سرکش را فنا ساز از ملایم‌ طینتی

آتش سوزان ندارد چاره جز مردن در آب

طبع روشن نیست بی‌ وحشت ز اوضاع سپهر

صورت دام است بیدل عکس پرویزن در آب

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤