ورود / عضویت



نیست خاکستر ما شعله صفت بستر ما - ادبستان شعر پارسی % %

نیست خاکستر ما شعله صفت بستر ما

بیدل دهلوی- غزل شماره 317

نیست خاکستر ما شعله صفت بستر ما

رنگ آرام برون تاخته از پیکر ما

ناله‌ها در شکن دام خموشی داریم

خفته پرواز در آغوش شکست پر ما

اشک شمعیم‌ که از خجلت اظهار نیاز

با عرق می‌چکد از جبههٔ خود گوهر ما

معنی آبلهٔ بسته به خون جگریم

بی ‌تأمل نگذشته ‌ست‌ کسی از سر ما

بسکه مخمور تمنای تو رفتیم به خاک

گل خمیازه توان چید ز خاکستر ما

بی‌ جمالت به لباس مژهٔ اشک‌ آلود

می‌کند روز سیه‌ گریه به چشم تر ما

در مقامی که سخن آینه‌ پرداز دل ‌است

چون خموشی نفس سوخته شد جوهر ما

معنی سر خط پیشانی ما نتوان خواند

چون شرر گم شده در سنگ پی اختر ما

کینهٔ ما اثر جنبش مژگان دارد

نخلیده‌ ست مگر در دل خود نشتر ما

یک قلم نسخهٔ وارستگی آینه‌ایم

هیچ نقشی نبرد سادگی از دفتر ما

همه جا عرض سبکروحی شبنم داریم

دل سنگین نشود همچو گوهر لنگر ما

حاصل جام امل نشئهٔ آزادی نیست

تا قفس می‌رسد اندیشهٔ مشت پر ما

بسکه جان سختی ما آینهٔ خجلت بود

هر که شد آب ز درد تو،‌ گذشت از سر ما

بیدل از همت مخمور می عشق مپرس

بی‌ گداز دو جهان پر نشود ساغر ما

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤