ورود / عضویت



گر کماندار خیالت در زه آرد تیر را - ادبستان شعر پارسی % %

گر کماندار خیالت در زه آرد تیر را

بیدل دهلوی- غزل شماره 259

گر کماندار خیالت در زه آرد تیر را

هر بن مو چشم امیدی شود نخجیر را

یاد رخسارت جبین فکر را آیینه ساخت

حرف زلفت ‌کرد سنبل رشتهٔ تقریر را

برنمی‌دارد عمارت خاک صحرای جنون

خواهی آبادم‌ کنی بر باد ده تعمیر را

مانع بیتابی آزادگان فولاد نیست

ناله در وحشت گریبان می‌درد زنجیر را

سخت دشوارست پرداز شکست رنگ‌ من

بشکن ای نقاش اینجا خامهٔ تصویر را

موج‌ خون‌ من‌ که ‌آتش داغ‌ گرمی های ‌اوست

می‌کند بال سمندر جوهر شمشیر را

چون‌ ره‌ خوابیده زین ‌خوابی ‌که فیضش‌ کم مباد

تا به منزل برده‌ام سر رشتهٔ تعبیر را

گر به ‌این وجدست شور وحشت دیوانه‌ام

داغ‌ حیرت می‌کند چون ‌نقش ‌پا زنجیر را

پای تا سر دردم اما زحمت کس نیستم

ناله‌ام در سینه خرمن می‌کند تأثیر را

تا کی ازغفلت به قید جسم فرساید دلت

یک نفس بر باد ده این خاک دامنگیر را

صبح عشرتگاه هستی از شفق آبستن است

نیست جز خون‌ گر بپالاید کسی این شیر را

دست از دنیا بدار و دامن آهی بگیر

تا بدانی همچو بیدل قدر دار و گیر را

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤