ورود / عضویت



کام از جهان گرفتم و ناکام هم شدم - ادبستان شعر پارسی % %

کام از جهان گرفتم و ناکام هم شدم

بیدل دهلوی- غزل شماره 2304

 

کام از جهان گرفتم و ناکام هم شدم

آغاز چیست؟ محرم انجام هم شدم

یاد نگاه او به چه‌ کیفیّتم بسوخت

عمری چراغ خلوت بادام هم شدم

پاس جدایی‌ام چه کمی داشت، ای ‌فلک؟

کامروز ناامید ز پیغام هم شدم

در عالمی که نقش نگین بال وحشت است

پایم به سنگ آمد، اگر نام هم شدم

صد لغزشم ز ضعف به دوش تپش‌ کشید

چون اشک اگر مسافر یک‌ گام هم شدم

جز عبرتم ز دهر، چه باید شکار کرد؟

گیرم به سعی حلقه شدن دام هم شدم

گوش جهان قلمرو اقبال ناله نیست

بیهوده داغ خجلت ابرام هم شدم

چون موی چینی از اثر طالعم مپرس

صبحم نفس‌ گداخت، اگر شام هم شدم

آخر در انتظار تو خاکم به باد رفت

یعنی غبار خاطر ایّام هم شدم

چون گل مگر به گردش‌ رنگ التجا برم

کز دور بی‌نصیبم، اگر جام هم شدم

یک عمر زندگی به توّهم خیال پخت

آخر ز شرم سوختم و خام هم شدم

نامحرم حریم فنا چند زیستن؟

مو شد سفید، قابل احرام هم شدم

باید ادا نمود حق زندگی به مرگ

زین یکنفس به‌گردن خود وام هم شدم

خجلت دلیل شهرت عنقای‌ کس مباد

چیزی نشان ندادم و بدنام هم شدم

بیدل چو سایه محو ز خود رفتنم هنوز

وحشت بجاست ‌گر همه آرام هم شدم

 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤