
بیدل دهلوی- غزل شماره 224
طرح قیامتی ز جگر میکشیم ما
نقاش نالهایم و اثر میکشیم ما
توفان نفس نهنگ محیط تحیریم
آفاق را چو آینه در میکشیم ما
ظالم کند به صحبت ما دل ز کین تهی
از جیب سنگ نقد شرر میکشیم ما
زین عرض جوهری که در آیینه دیدهایم
خط بر جریدههای هنر میکشیم ما
تا حسن عافیت شود آیینه دار ما
از داغ دل چو شعله سپر میکشیم ما
در وصل هم کنار خیالیم چاره نیست
آیینهایم و عکس به بر میکشیم ما
اینجا جواب نامهٔ عاشق تغافل است
بیهوده انتظار خبر میکشیم ما
آیینه نقشبند طلسم خیال نیست
تصویر خود به لوح دگر میکشیم ما
وحشت متاع قافلهٔ گرد فرصتیم
محمل به دوش عمر شررمیکشیم ما
تا سجده بردهایم خم پیکر نیاز
زین بار زندگی که به سر میکشیم ما
این است اگر تصرف عرض شکست رنگ
آیینهٔ خیال به زر میکشیم ما
خاک بنای ما به هوا گرد میکند
بیدل هنوز منت پر میکشیم ما



