ورود / عضویت



یاران مزهٔ عبرت از این مائده بردند - ادبستان شعر پارسی % %

یاران مزهٔ عبرت از این مائده بردند

بیدل دهلوی- غزل شماره 1639

 

 

یاران مزهٔ عبرت از این مائده بردند

در نان و نمکها قسمی بود که خوردند

در چشمهٔ شرم آب نماند از دلِ بیدرد

کردند جبین بی‌نم و چشمی نفشردند

آه از شرری چند کز افسونِ تعلّق

دندان به دلِ سنگ فشردند و نمردند

امواج به صد تک زدن حسرتِ‌ گوهر

آخر کف پا آبله کردند و فسردند

هر چینی از این بزم شکستِ دگر آورد

موی سرِ فغفور چه مقدار ستردند

چون شمع در این صومعه از شرم فضولی

تسلیم سرشتان به عرق سبحه شمردند

در خاکِ طلب بیدل اثرهای ضعیفان

لغزش قدمی بود که چون اشک سپردند

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤