ورود / عضویت



دلدار گذشت و نگه بازپسین ماند - ادبستان شعر پارسی % %

دلدار گذشت و نگه بازپسین ماند

بیدل دهلوی- غزل شماره 1261

 

دلدار گذشت و نگه بازپسین ماند

از رفتن او آنچه به ما ماند همین ماند

چون شمع ‌که خاکسترش آیینهٔ داغ است

من سوختم و چشم سیاهی به کمین ماند

دیگر چه نثار تو کند مشت غبارم

یک سجدهْ جبین داشتم آنهم به زمین ‌ماند

گر هوش بود عبرت شهرت طلبیهاست

خمیازۀ خشکی ‌که ز شاهان به نگین ماند

گرد نفسِ تست پرافشانِ توهّم

زین انجمنِ شوق نه ‌آن رفت و نه این ماند

از نقش تو دارد خلل آیینهٔ تحقیق

هرجا اثر وهم و گمان رفت یقین ماند

هرچند غبارم همه بر بادِ فنا رفت

امّید به ‌کوی تو همان خاک‌نشین ماند

بی‌برگیم از کلفت اسباب برآورد

کوتاهی دامان من از غارت چین ماند

خاکستر من نذر نسیم سر کویی ست

این ‌گرد محال است تواند به زمین ماند

تا منتخبی واکشم از نسخهٔ تسلیم

چون ماه نوم یک خم ابرو ز جبین ماند

دنبالهٔ مینای ز کف رفته ترنگیست

دل رفت و به‌ گوشم اثر آه حزین ماند

بیدل به رهش داغ زمینگیری اشکم

سر در ره جانان نتوان خوشتر ازین ماند

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤