قالب وردپرس افزونه وردپرس
خانه / اشعار / اشعار سنتی / اشعار محمدعلی بهمنی

اشعار محمدعلی بهمنی

اشعار محمدعلی بهمنی
5 (100%) 1 vote[s]

 

شعر نخست:

خرچنگ های مردابی

در این زمانه ی بی های و هوی لال پرست

خوشا به حال کلاغان قیل و قال پرست

چگونه شرح دهم لحظه لحظه ی خود را

 برای این همه ناباورخیال پرست  ؟

به شب نشینی خرچنگ های مردابی

چگونه رقص کند ماهی زلال پرست

رسیده ها چه غریب و نچیده می افتند

به پای هرزه علف های باغ کال پرست

رسیده ام به کمالی که جز انا لحق نیست

کمال دار برای من کمال پرست

هنوزم زنده ام و زنده بودنم خاری ست

به چشم تنگی نا مردم زوال پرست


شعر دوم:

دریا

دريا شده است خواهر و من هم برادرش

شاعرتر از هميشه نشستم برابرش

خواهر سلام! با غزلی نيمه آمدم

تا با شما قشنگ شود نيم ديگرش

میخواهم اعتراف کنم هر غزل که ما

با هم سروده ايم جهان کرده از برش

خواهر! زمان، زمان برادرکشیست باز

شايد به گوش ها نرسد بيت آخرش

با خود ببر مرا که نپوسد در اين سکون

شعری که دوست داشتی از خود رهاترش

دريا سکوت کرده و من حرف میزنم

حس میکنم که راه نبردم به باورش

دريا! منم! هم او که به تعداد موج هایت

با هر غروب خورده بر اين صخره ها سرش

هم او که دل زده است به اعماق و کوسه ها

خون می خورند از رگ در خون شناورش

خواهر! برادر تو کم از ماهيان که نيست

خرچنگ ها مخواه بريسند پيکرش

دريا سکوت کرده و من بغض کرده ام

بغض برادرانه ای از قهر خواهرش


شعر سوم:

پر می کشم از پنجره ی خواب تو تا تو

هر شب من و دیدار در این پنجره با تو

از خستگی روز همین خواب پر از راز

کافی ست مرا، ای همه ی خواسته ها تو

دیشب من و تو بسته ی این خاک نبودیم

من یکسره آتش، همه ذرات هوا تو

بیدارم اگر دغدغه ی روز نمی کرد

با آتش مان سوخته بودی همه را تو

پژواک خودم بودم و خود را نشنیدم

ای هرچه صدا، هرچه صدا، هرچه صدا-تو

آزادگی و شیفتگی، مرز ندارد

حتا شده ای از خودت آزاد و رها تو

یا مرگ و یا شعبده بازان سیاست؟

دیگر نه و هرگز نه، که یا مرگ که یا تو

وقتی همه جا از غزل من سخنی هست

یعنی همه جا-تو، همه جا-تو، همه جا-تو

پاسخ بده از این همه مخلوق چرا من؟

تا شرح دهم از همه خلق، چرا تو


 شعر چهارم:

اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است

دنیا برای از تو نوشتن مرا کم است

اکسیر من نه این که مرا شعر تازه نیست

من از تو می نویسم و این کیمیا کم است

سرشارم از خیال ولی این کفاف نیست

درشعر من حقیقت یک ماجرا کم است

تا این غزل شبیه غزل های من شود

چیزی شبیه عطر حضور شما کم است

گاهی تو را کنار خود احساس می کنم

اما چقدر دل خوشی خواب ها کم است

خون هر آن غزل که نگفتم به پای توست

آیا هنوز آمدنت را بها کم است


شعر پنجم:

اگر چه نزد شما تشنه ی سخن بودم

كسی كه حرف دلش را نگفت من بودم

دلم برای خودم تنگ می شود آری

همیشه بی خبر از حال خویشتن بودم

نشد جواب بگیرم سلام هایم را

هر آنچه شیفته تر از پی شدن بودم

چگونه شرح دهم عمق خستگی ها را ؟

اشاره ای كنم انگار كوهكن بودم


شعر ششم :

با همه‌ی بی سر و سامانی‌ ام

باز به دنبال پریشانی‌ ام

طاقت فرسودگی‌ ام هیچ نیست

در پی ویران شدنی آنی‌ ام

آمده‌ام بلکه نگاهم کنی

عاشق آن لحظه‌ی طوفانی‌ ام

دلخوش گرمای کسی نیستم

آمده‌ام تا تو بسوزانی‌ ام

آمده‌ام با عطش سال‌ها

تا تو کمی عشق بنوشانی‌ ام

ماهی برگشته ز دریا شدم

تا تو بگیری و بمیرانی‌ ام

خوب‌ترین حادثه می‌ دانمت

خوب‌ترین حادثه می‌ دانی‌ام؟

حرف بزن ابر مرا باز کن

دیر زمانی است که بارانی‌ ام

حرف بزن، حرف بزن، سال‌هاست

تشنه‌ ی یک صحبت طولانی‌ ام

ها به کجا میکشی‌ ام خوب من؟

ها نکشانی به پشیمانی‌ ام!


شعر هفتم:

هوای عشق رسیده است تا حوالیِ من

اگر دوباره ببارد به خشکسالیِ من

مگرکه خواب و خیالی بنوشدم ورنه

که آب می خورد از کاسه یِ سفالیِ من؟

همیشه منظرم از دور دیدنی تر بود

خود اعتراف کنم بوریاست قالیِ من

مرا مثال به چیزی که نیستم زده اند

خوشا به من؟نه! خوشا بر منِ مثالیِ من

به هوش باش که در خویشتن گم ات نکند

هزار کوچه یِ این شهرکِ خیالیِ من

اگرچه بود و نبودم یکی است، باز مباد

تو را عذاب دهد گاه جایِ خالیِ من

هوای بی تو پریدن نداشتم، آری

بهانه بود همیشه شکسته بالیِ من

تو هم سکوت مرا پاسخی نخواهی داشت

چه بی جواب سؤالی ست بی سؤالیِ من!


شعر هشتم:

از زندگی از این همه تکرار خسته ام

از های و هوی کوچه و بازار خسته ام

دلگیرم از ستاره و آزرده ام ز ماه

امشب دگر ز هر که و هر کار خسته ام

دل خسته سوی خانه ، تن خسته می کشم

آوخ … کزین حصار دل آزار خسته ام

بیزارم از خموشی تقویم روی میز

وز دنگ دنگ ساعت دیوار خسته ام

از او که گفت یار تو هستم ولی نبود

از خود که بی شکیبم و بی یار خسته ام

تنها و دل گرفته و بیزار و بی امید

از حال من مپرس که بسیار خسته ام.


شعر نهم:

می پرسد از من كیستی ؟ می گویمش اما نمی داند

این چهره ی گم گشته در آیینه خود را نمی داند

می خواهد از من فاش سازم خویش را باور نمی دارد

آیینه در تكرار پاسخ های خود حاشا نمی داند

می گویمش گم گشته ای هستم كه در این دور بی مقصد

كاری بجز شب كردن امروز یا فردا نمی داند

می گویمش آنقدر تنهایم كه بی تردید میدانم

حال مرا جز شاعری مانندمن تنها نمی داند

می گویمش می گویمش چیزی از این ویران نخواهی یافت

كاین در غبار خویشتن چیزی از این دنیا نمی داند

می گویمش آنقدر تنهایم كه بی تردید می دانم

حال مرا جز شاعری مانند من تنها نمی داند

می گویم و می بینمش او نیز با آن ظاهر غمگین

آن گونه می خندد كه گویی هیچ از این غمها نمی داند


شعر دهم:

تو را گم می کنم هر روز و پیدا می کنم هر شب

بدینسان خواب ها را با تو زیبا می کنم هر شب

تبی این گاه را چون کوه سنگین می كند آنگاه

چه آتشها که در این کوه برپا می کنم هر شب

تماشایی است پیچ و تاب آتش ها،خوشا بر من

که پیچ و تاب آتش را تماشا می کنم هر شب

مرا یک شب تحمل کن که تا باور كنی ای دوست

چگونه با جنون خود مدارا می کنم هر شب

چنان دستم تهی گردیده از گرمای دست تو

که این یخ کرده را از بیکسی ها می کنم هرشب

تمام سایه ها را می کشم بر روزن مهتاب

حضورم را ز چشم شهر حاشا می کنم هر شب

دلم فریاد می خواهد ولی در انزوای خویش

چه بی آزار با دیوار نجوا می کنم هر شب

کجا دنبال مفهومی برای عشق می گردی ؟

که من این واژه را تا صبح معنا می کنم هر شب


شعر یازدهم:

در دیگران می جویی ام اما بدان ای دوست

انسان نمی یابی ز من حتی نشان ای دوست

من در تو گشتم گم مرا در خود صدا می زن

 تا پاسخم را بشنوی پژواک سان ای دوست

در آتش تو زاده شد ققنوس شعر من

سردی مکن با این چنین آتش به جان ای دوست

گفتی بخوان خواندم اگر چه گوش نسپردی

حالا که لالم خواستی پس خود بخوان ای دوست

من قانعم آن بخت جاویدان نمی خواهم

گر می توانی یك نفس با من بمان ای دوست

یا نه تو هم با هر بهانه شانه خالی کن

  از من من این برشانه ها بار گران ای دوست

نامهربانی را هم از تو دوست خواهم داشت

بیهوده می كوشی بمانی مهربان ای دوست

 آن سان كه می خواهد دلت با من بگو آری

 من دوست دارم حرف دل را بر زبان ای دوست


شعر دوازدهم:

اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است

دنیا برای از تو نوشتن مرا کم است

اکسیر من نه این که مرا شعر تازه نیست

من از تو می نویسم و این کیمیا کم است

سرشارم از خیال ولی این کفاف نیست

درشعر من حقیقت یک ماجرا کم است

تا این غزل شبیه غزل های من شود

چیزی شبیه عطر حضور شما کم است

گاهی تو را کنار خود احساس می کنم

اما چقدر دل خوشی خواب ها کم است

خون هر آن غزل که نگفتم به پای توست

آیا هنوز آمدنت را بها کم است


شعر سیزدهم:

از خانه بیرون می زنم اما کجا امشب

شاید تو می خواهی مرا در کوچه ها امشب

پشت ستون سایه ها روی درخت شب

می جویم اما نيستی در هیچ جا امشب

می دانم آری نیستی اما نمی دانم

بیهوده می گردم بدنبالت، چرا امشب؟

هر شب تو را بی جستجو می یافتم اما

نگذاشت بی خوابی بدست آرم تو را امشب

ها … سایه ای دیدم شبیهت نیست اما حیف

ای کاش می دیدم به چشمانم خطا امشب

هر شب صدای پای تو می آمد از هر چیز

حتی ز برگی هم نمی آید صدا امشب

امشب ز پشت ابرها بیرون نیامد ماه

بشکن قرق را ماه من بیرون بیا امشب

گشتم تمام کوچه ها را، یک نفس هم نیست

شاید که بخشیدند دنیا را به ما امشب

طاقت نمی آرم، تو که می دانی از دیشب

باید چه رنجی برده باشم، بی تو، تا امشب

ای ماجرای شعر و شب های جنون من

آخر چگونه سرکنم بی ماجرا امشب


شعر چهاردهم:

یه روز دلم گرفته بود مثل روزای بارونی

از اون هواها که خودت حال و هواشو می دونی

اگه بشه با واژه ها حالمو تعریف بکنم

تو هم منو ، شعر منو با همه حست می خونی

یه حالی داشتم که نگو ، یه حالی داشتم که نپرس

یه تیکه از روحمو من جایی گذاشتم که نپرس

یه جایی که می گردمو دوباره پیداش می کنم

حتی اگه کویر باشه بهشت دنیاش می کنم

اسم قشنگ شهرمو تو می دونی چی می ذارم

دونه دونه کوچه هاشو به اسمای کی می ذارم

آخه تو هم مثل منی ، مثل دلای ایرونی

وقتی هوا ابری می شه حال و هوامو می دونی


 واژگان کلیدی:اشعار محمد علی بهمنی،اشعار محمدعلی بهمنی،نمونه شعر محمد علی بهمنی،شعر خرچنگ های مردابی محمد علی بهمنی،شعر دریا محمد علی بهمنی،شعرهای محمد علی بهمنی،غزل محمد علی بهمنی،غزلیات محمد علی بهمنی،اشعار سنتی محمد علی بهمنی،سروده های محمدعلی بهمنی،گلچین اشعار محمدعلی بهمنی،گزیده اشعار محمدعلی بهمنی،بهترین اشعار محمدعلی بهمنی،اشعار ناب محمدعلی بهمنی،هایکو و شعرهای کوتاه محمدعلی بهمنی،محمدعلي بهمني،محمد علي بهمني،گزینه بهترین و زیباترین اشعار عاشقانه محمد علی بهمنی.

......

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*