سعدی-گلستان-باب چهارم در فواید خاموشی
حکایت 6
سَحبانِ وائل را در فصاحت بی نظیر نهاده‌اند به حکم آنکه بر سر جمع سالی سخن گفتی لفظی مکرّر نکردی وگر همان اتفاق افتادی ، به عبارتی دیگر بگفتی وز جمله ی آداب نُدماء ملوک یکی این است
سخن گرچه دلبند و شیرین بود
سزاوار تصدیق و تحسین بود
چو یکبار گفتی ، مگو باز پس
که حلوا چو یکبار خوردند ، بس